شيشه دل را شکستن احتياجش سنگ نيست اين دل با نگاهي سرد پرپر مي شود با خودم عهد بستم بار ديگر که تورا ديدم ... بگويم از تو دلگيرم ولي باز تو را ديدم و گفتم : بي تو ميميرم

بازيچه به من نگفتي که مي خواي تنهام بذاري و بري دوسم نداري نمي خواي ديگـــــه کنـارم بموني به مـــن نگفتي کـــه دلــم بازيچه عشق تو بود فقط مي خواستي با دروغ غرورمو تو بشکوني رفتي و بــــا رفتن تــو چشماي من باروني شـد شکستم از غصه اي که برام گذاشتي يــــــادگار شـــدم گرفتار دلي کــــه طـاقت دوري نداشـــت موندم به کي شکوه کنم از دست رســـم روزگار رفتي و بيتابي اومــــد همه وجــــودم و گــــرفت بغض جـــدايي يــــه دفه راه گلـوي

هيچ وقت حسود نبودم ولي از ديدن شادي ات به خود مي پيچم هيچ وقت بدجنس نبودم ولي آرزو دارم يك روز خوش هم نبيني هيچ وقت بدگمان نبودم ولي مطمئنم تو هر ثانيه به من خيانت مي كني با تمام اينها خوشحالم كه هنوز عاشقت نشدم، فقط حاضرم برايت بميرم

ميازار موري که دانه کش است که جان دارد و جانم به قربانت ولي حالا چرا عاقل کند کاري که باز آيد به کنعان غم مخور کلبه احزان شود روزي ز سر سنگ عقابي به هوا خواستن توانستن است