تو مث اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر

مث اون حرفی که ناگفته می مونه دم آخر

مث برق دو تا چشمی ، توی اون قاب شکسته

مث پرواز واسه قلبی که یکی بالهاشو بسته

*********

غریبه های آشنا

مرغ احساس بشر در قفس است

به نوشتن شاید واژه ای پر گیرد قد افکار بشر

و به اندازه یک غربت محض از سر شاخه انگیزه و شوق

برود دور

نه دوری که نهانست زچشم

در قفس خاطره ای نیست که با ان بشود عاشق پرواز

 کبوتر ها شد

به نوشتن شاید بشکنه این قفس مبهم

به نوشتن شاید بشود رفت به دور

***********

نکنه یادت رفته باشه ، یه روز و روزگاری بود

واسه شب های بی کسیت ، عاشق بی قراری بود

نکنه که وقتی نبودم ، دل به کسی باخته باشی

دلی که بهت هدیه دادم ، نکنه دور انداخته باشی

نکنه دور انداخته باشی

نفس نفس می زنم ، من از تو دم می زنم ،

 نگو نگو رسم روزگاره

من همه رو به هم می زنم

من همونم که شعراشو فقط به تو هدیه می داد

همون که ساخت آهنگ برات

با ریتم بارون  رقص باد

اما حالا قهری با ما ، ناز می کنی یه آسمون

یه روزی باز تنها می شی ، می گی هاکان واسم بخون

می گی هاکان بازم

****************

اینم یه شعرخوشگل از اقا شاهرخ عزیز

به خاطر ندارم کجا ديدمش        نگاهی که عمری پرستيدمش

نشستم برای دلم در خيال        ز اشعار سعدی تراشيدمش

چنان خواب بود و حقيقت نداشت    و گر نه به هر شکل می چيدمش

سلامی به من کرد و آمد جلو       بدون تعارف پسنديدمش

ز دنيای ابی عاشق شدن         زدم دل به دريا و پرسيدمش

جوابم نداد و کمی سرخ شد       گمان کردم آن لحظه دزديدمش

نمی دانم اخر خدايا چرا              نشد قسمت من نبوييدمش

غمش تا قيامت به دل ماند و رفت   وای کاش هرگز نميديدمش

بله رفت اما نه از شعر من            غزل گفت هرگز نبخشيدمش

مهندس شا ه علی 

http://shahrokhpoems.persianblog.com

*********************************

پس از اون عاشقی از تو نمی شه دیگه غافل شد

با اون دیونه گی ها که نمی شه دیگه عاقل شد

پس از اوئن با تو بدن ها ، غذاب بی تو تنهایی

نمی خوام بی تو امروز و نمی خوام بی تو فردایی

تن و جونم همه پر بود

ز شوق دیدن رویت ، ستاره ها همه کم بود بریزم

 بر سر و رویت

یه روزی مست اون چشمات ز خود هم بی خبر بودم

چه بی پروازه جام عشق ، هزاران جرعه نوشیدم

میون بستر رویا فقط خواب تو می دیدم

تو رو از نم نم بارون

تو رو از قصه پرسیدم

نگو که جای خالیتو تحمل می شه کرد اسون

کدوم سبزی به جا مونده بدون آب و بی بارون

*************************

 هر روز در سکوت خیابان دوردست

روی ردیف نازکی از سیم می نشست

وقتی کبوتران حرم چرخ می زدند

یک بغض کهنه توی گلو داشت...می شکست

ابری سپید از سر گلدسته می پرید:

-جمع کبوتران خوش آواز خود پرست!

آنها که فکر دانه و آبند و این حرم

جایی که هرچقدر بخواهند دانه هست

آنها برای حاجتشان بال می زنند

اصلا یکی به عشق تو آقا پریده است؟

رعدی زد آسمان و ترک خورد ناگهان

از غصهء کلاغ، کلاغی که عاشقست*

ابر سپید چرخ زد و تکه پاره شد

هرجا کبوتری به زمین رفت و بال بست

باران گرفت - بغض خدا هم شکسته بود

اما کلاغ روی همان ارتفاع پست...

آهسته گفت: من که کبوتر نمی شوم

اما دلم به دیدن گلدسته ات خوشست!

*********

سرنوشت ننوشت ، گر نوشت ، بد نوشت ، سر نوشت را نمی توان از سر نوشت

هیچ وقت سعی نکن جای کسی باشی ، چون اونوقت جای تو ، توی دنیا خالی می مونه !

*******

امیدوارم از این پست هم خوشتون بیاد

درضمن نظر یادتون نره

 دستون دارم

قربون شما

المیرا